Tworzenie

Wiosna jest ulotna

objawia dziś amerykańska gazeta

pod świstem odległych rakiet

i pomyśleć

żyliśmy jak zwierzęta ale żyliśmy

dzisiaj liżemy ekrany

chińskich telefonów

 
Opustoszałe miasto
Lecz słychać ludzki śmiech
Blask wracający wpadając między drzewa
Odbity przez niebieski śnieg

Poczytałam sobie ostatnio (między północą a druga nad ranem) "19 sposobów czytania Wang Weia" Eliota Weisenberga. To znakomite, choć szczupłe dziełko w całości poświęcone jest tłumaczeniom czterowersowego utworu chińskiego poety Wang Weia sprzed jakichś 1200 lat.

Dlatego postanowiłam je przełożyć dla siebie samej (sebe si, jak to mówią Bułgarzy).

Jeleni park

Opustoszała góra, nie widać nikogo,

Lecz słychać echo ludzkiej mowy.

Powracający blask wpadając w głuchy las,

Od zielonego mchu odbity, znowu.

Chmury jak góry

I chmury jak niedźwiedzie polarne

Jeziora polodowcowe jak jaszczurki

A słońce jest dla wszystkich

Tylko mocniej świeci tym na górze

Siedząc

w sierpniowy dzień

na ławce świata

pojęłam że

nie potrzebuje mnie nikt

nie potrzebuję nikogo

tak stałam się jednością

ze sobą